BADANIE BAKTERIOLOGICZNE MOCZU

BADANIE BAKTERIOLOGICZNE MOCZU

Badanie nazywane jest również: POSIEW MOCZU

TEORETYCZNE I TECHNICZNE PODSTAWY BADANIA
Badanie polega na namnożeniu na specjalnych pożywkach w warunkach laboratoryjnych bakterii pochodzących z próbki badanego moczu, identyfikacji namnożonego szczepu bakteryjnego oraz ustaleniu stopnia oporności wyhodowanych bakterii na leki przeciwbakteryjne (czyli uzyskaniu tzw. antybiogramu).

CZEMU SŁUŻY BADANIE?
Badanie umożliwia rozpoznanie infekcji bakteryjnej układu moczowego oraz ustalenie stopnia oporności wyhodowanego szczepu bakteryjnego na stosowane leki przeciwbakteryjne. Dzięki badaniu możliwy jest dobór odpowiedniego leku przeciwbakteryjnego w leczeniu infekcji dróg moczowych.

WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA

  • Podejrzenie lub istnienie zakażenia układu moczowego.
  • Kontrola po przebytym zakażeniu układu moczowego.
  • Nieprawidłowy rozwój fizyczny dziecka.

Badanie jest wykonywane na zlecenie lekarza

BADANIA POPRZEDZAJĄCE
Badanie ogólne moczu.

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA
Należy pobrać z laboratorium bakteriologicznego odpowiedni jałowy pojemnik na posiew moczu. Nie należy otwierać pojemnika do czasu pobrania próbki moczu do badania. Przed oddaniem moczu należy dokładnie umyć wodą z mydłem narządy moczowo-płciowe!

OPIS BADANIA
Do badania należy przekazać próbkę uzyskaną z pierwszej porcji oddanego rano moczu - po okresie całonocnego spoczynku. Bardzo ważny jest sposób pobierania próbki moczu do badania: kilkadziesiąt mililitrów moczu oddaje się do muszli klozetowej, a następnie bezpośrednio do właściwego pojemnika (pobranego uprzednio z laboratorium). Pojemnik na mocz należy otworzyć wyłącznie na czas napełniania go moczem.
W przypadku, kiedy pacjent nie jest w stanie oddać moczu do pojemnika (np. niemowlę, pacjent obłożnie chory) istnieje możliwość założenia specjalnego plastikowego woreczka obejmującego ujście zewnętrzne cewki moczowej. Worek taki można nabyć w aptece.
U niemowląt można często wywołać odruch oddawania moczu poprzez masowanie ręką okolicy lędźwiowej. Odruch ten występuje w kilka minut po rozpoczęciu masowania. Niedopuszczalne jest pobieranie moczu do badania z pieluszki poprzez jej wykręcenie.
Do laboratorium przesyła się około 10 ml moczu. W przypadku podejrzenia gruźlicy układu moczowego przesyła się większą ilość moczu, tj. około 50 ml.
Próbka moczu powinna być dostarczona do laboratorium jak najszybciej (nie dłużej niż w ciągu 2 godzin). Wskazane jest, aby do naczynia z próbką moczu dołączyć karteczkę zawierającą nazwisko i imię oraz datę urodzenia pacjenta. Wynik badania przekazywany jest zwykle po 2-3 dniach w formie opisu z podaniem antybiogramu (określeniem stopnia oporności ewentualnie wyhodowanych bakterii na leki przeciwbakteryjne).

INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY ZGŁOSIĆ WYKONUJĄCEMU BADANIE

Przed badaniem

  • Aktualnie przyjmowane leki - zwłaszcza przeciwbakteryjne.
  • Współistnienie schorzeń ogólnoustrojowych - szczególnie układu moczowo-płciowego.

JAK NALEŻY ZACHOWYWAĆ SIĘ PO BADANIU?
Nie ma specjalnych zaleceń.

MOŻLIWE POWIKŁANIA PO BADANIU
Brak powikłań. Badanie może być powtarzane wielokrotnie i wykonywane w każdym wieku.

reklama

KOBIETA

www.klubodchudzania.pl www.antykoncepcja.net www.astmaoskrzelowa.pl